ناسا برای نخستین بار روی ماه از جی‌پی‌اس استفاده کرد

در این آزمایش، با استفاده از سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی (GNSS)، سیگنال‌های زمینی از فاصله ۳۶۲ هزار کیلومتری (۲۲۵ هزار مایلی) با موفقیت دریافت و ردیابی شدند.

کوین کاگینز، معاون مدیر برنامه ارتباطات و ناوبری فضایی ناسا (SCaN)، گفت: «ما روی زمین می‌توانیم از سیگنال‌های جی‌ان‌اس‌اس برای مسیریابی در همه چیز، از تلفن‌های هوشمند گرفته تا هواپیماها، استفاده کنیم.»

«اکنون، لوگره (LuGRE) به ما نشان می‌دهد که می‌توانیم سیگنال‌های جی‌ان‌اس‌اس را با موفقیت روی ماه دریافت و ردیابی کنیم. این کشف بسیار هیجان‌انگیزی برای ناوبری در ماه است و امیدواریم بتوانیم از این قابلیت برای ماموریت‌های آینده بهره ببریم.»

آزمایش گیرنده جی‌ان‌اس‌اس ماه (لوگره – LuGRE) با استفاده از فرودگر ماه «شبح آبی» (Blue Ghost) [متعلق به] شرکت «فایرفلای اروسپیس» (Firefly Aerospace) انجام شد؛ این فضاپیما پس از فرود روی سطح ماه در هفته جاری، به نخستین فضاپیمای تجاری تبدیل شد که با موفقیت به ماه رسیده است.

عملیات استفاده از جی‌پی‌اس قرار است تا دو هفته آینده ادامه یابد تا داده‌های بیشتری جمع‌آوری شود و نخستین سامانه پیشرفته ناوبری ماه بیشتر توسعه یابد.

ناسا امیدوار است از این فناوری برای ماموریت‌های آینده آرتمیس استفاده کند؛ ماموریت‌هایی که تلاش خواهند کرد، برای نخستین بار پس از بیش از ۵۰ سال، فضانوردان را دوباره به ماه بازگردانند.

ناسا علاوه بر معرفی جی‌پی‌اس، می‌کوشد یک استاندارد زمانی جدید برای ماه ایجاد کند تا فضانوردان، فضاپیماها و ماهواره‌ها از آن استفاده کنند.

زمان هماهنگ قمری (LTC) قصد دارد به تفاوت‌های میان زمان‌سنجی زمینی و زمان ماه بپردازد، که در آن یک روز به اندازه ۲۹.۵ روز زمینی طول می‌کشد.

نیروهای گرانشی متفاوت همچنین موجب می‌شوند که ساعت‌های زمینی ظاهرا در هر روز زمینی ۵۸.۷ میکروثانیه از ساعت‌های روی ماه کندتر کار کنند.

کوین کاگینز، مقام ارشد ارتباطات و ناوبری ناسا، سال گذشته گفت: «یک ساعت اتمی روی ماه با سرعتی متفاوت از یک ساعت روی زمین کار خواهد کرد.»

«منطقی است که وقتی به یک جرم آسمانی دیگر مانند ماه یا مریخ می‌روید، هرکدام ضرباهنگ زمانی مخصوص به خود را داشته باشند.»