چرا نوجوانان به جای دوستان واقعی، به هوش مصنوعی اعتماد میکنند؟
چرا نوجوانان به جای دوستان واقعی، به هوش مصنوعی اعتماد میکنند؟
الگوهای نگرانکننده در تعامل نوجوانان با همراهان هوش مصنوعی
بر اساس پژوهشی که روی ۱۰۶۰ نوجوان ۱۳ تا ۱۷ ساله انجام شد، مشخص گردید که ۷۲ درصد از آنها حداقل یکبار از این همراهان مجازی استفاده کردهاند و ۵۲ درصد نیز چندین بار در ماه با آنها در تعامل بودهاند. انگیزه اصلی کاربران شامل سرگرمی (۳۰ درصد) و کنجکاوی درباره فناوری (۲۸ درصد) گزارش شده است.
با این حال، یافتهها نشاندهنده رفتارهای نگرانکننده در میان نوجوانان بود:
• یکسوم از کاربران ترجیح دادهاند مسائل شخصی و جدی خود را به جای انسانهای واقعی، با “همراهان هوش مصنوعی” در میان بگذارند.
• ۲۴ درصد اطلاعات حساسی مانند نامها و موقعیتهای جغرافیایی واقعی را با این برنامهها به اشتراک گذاشتهاند.
• ۳۴ درصد از نوجوانان اظهار داشتهاند که گاهی از گفتار یا رفتار این همراهان مجازی احساس ناراحتی کردهاند.
اعتماد نوجوانان به همراهان هوش مصنوعی در مقایسه با روابط واقعی
اگرچه استفاده از این فناوری گسترده است، اما اکثر نوجوانان همچنان ارتباطات انسانی را ترجیح میدهند:
• دوسوم از شرکتکنندگان، گفتوگو با دوستان هوش مصنوعی را کمتر از تعاملات واقعی رضایتبخش دانستهاند.
• ۸۰ درصد زمان بیشتری را با دوستان واقعی خود سپری میکنند.
با این حال، پژوهشگران هشدار میدهند که حتی اگر درصد کمی از نوجوانان در معرض خطر باشند، این مسئله میتواند به تعداد قابلتوجهی از جوانان آسیبپذیر منجر شود.
تفاوت سنی در میزان اعتماد به همراهان هوش مصنوعی
این مطالعه نشان داد که سطح اعتماد نوجوانان به توصیههای هوش مصنوعی، با افزایش سن کاهش مییابد:
• ۵۰ درصد از نوجوانان به طور کلی نسبت به پیشنهادهای همراهان هوش مصنوعی بیاعتماد بودند.
• نوجوانان ۱۳ تا ۱۴ ساله در مقایسه با گروه سنی ۱۵ تا ۱۷ سال، اعتماد بیشتری به این سیستمها نشان دادند.
توصیههای پژوهشگران
با توجه به یافتهها، محققان توصیه میکنند که استفاده از همراهان هوش مصنوعی برای افراد زیر ۱۸ سال، تا زمان اعمال سیاستهای حفاظتی دقیقتر، محدود شود. این اقدام میتواند از آسیبهای روانی و اجتماعی احتمالی پیشگیری کند.
این پژوهش بر ضرورت آموزش سواد دیجیتال و نظارت خانوادهها بر تعاملات نوجوانان با فناوریهای هوش مصنوعی تأکید دارد.
