افزایش تعداد مشترکان اینترنت ثابت به ۱۰.۸ میلیون نفر

به گزارش ایسنا، در حال حاضر، انواع سرویس‌های موجود اینترنت در ایران، به‌دلیل داشتن ویژگی‌های متمایز از هم، برای کاربران با شرایط مکانی و موقعیتی متفاوت ارائه می‌شود. یکی از انواع اینترنت پرسرعت، اینترنت ثابت است که اینترنت‌های‌ ADSL، VDSL  و FTTX را شامل می‌شود؛ این دسته به یک مکان مشخص و محدوده جغرافیایی خاص یا بستر فیزیکی محدود هستند و خارج از این محدوده‌ی مشخص، امکان استفاده از این سرویس وجود ندارد.

طبق آمار سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی تا پایان سه ماهه سوم سال ۱۴۰۰، مشترکان خانگی و تجاری ارتباطات پهن‌باند ثابت، ۱۰ میلیون و ۸۹۵ هزار و ۷۵۹ نفر را شامل‌ می‌شود. این در حالی است که تا پایان سه ماهه دوم ۱۴۰۰، تعداد مشترکان ارتباطات پهن‌باند ثابت، حدود ۱۰ میلیون و ۶۶۱ هزار نفر بود.

تعداد مشترکان پهن‌باند ثابت به تفکیک در جدول زیر آمده است که نشان می‌دهد تا پایان سه ماهه سوم سال ۱۴۰۰، بیشترین کاربران از فناوری xDSL (شامل ADSL و VDSL که سرعت بیشتری دارد) استفاده می‌کنند که بالغ بر ۸ میلیون و ۶۴۹ هزار ۶۸۷ کاربر است. در جایگاه دوم،  اینترنت TD-LTE قرار دارد که بالغ‌بر یک میلیون و ۶۵۶ هزار و ۸۳۰ کاربر است. پس از آن، کاربران وای‌فای هستند که ۳۹۵ هزار و ۷۵۳ مشترک را شامل می‌شوند. کاربران FTTx یا اینترنت فیبر نوری، در جایگاه بعدی قرار دارند که ۱۹۳ هزار و ۴۸۹ مشترک هستند.
 

اینترنت ADSL با استفاده از خطوط تلفن ثابت و بدون ایجاد مزاحمت برای تماس‌های صوتی (اتفاقی که در دایال‌آپ رخ می‌داد)، اطلاعات را از مراکز مخابراتی به روی مودم می‌آورد. اتصال اینترنت ADSL را می‌توان روی خطوط تلفن ثابت ایجاد کرد و نیازی به کابل‌کشی و نصب خطوط جدید ندارد. این سرویس با محدودیت‌هایی از جمله سرعت دانلود کمتر از ۲۴ مگابیت بر ثانیه و سرعت آپلود کمتر از دو مگابیت روبه‌روست.

در مقابل، اینترنت VDSL روی بسترهای کابل‌های شبکه است و برخلاف ADSL از خطوط تلفن ثابت شهری برای انتقال اطلاعات استفاده نمی‌کند و نیاز به کابل‌کشی دارد. سرعت دانلود روی اینترنت VDSL نزدیک به پنج برابر سرعت دانلود ADSL است و سرعت آپلود آن نیز ۱۰ برابر ADSL است.

اینترنت فیبر نوری (FTTx) مبتنی بر کابل‌های فیبر نوری است و از کابل‌های مسی یا خطوط تلفن استفاده نمی‌کند و کابل‌های فیبر نوری انتقال‌دهنده اطلاعات هستند. به دلیل استفاده اینترنت فیبر نوری از سیگنال‌های نوری، کیفیت و سرعت بیش‌تری نسبت به ADSL و VDSL دارد و می‌تواند یک کیفیت و سرعت را بدون در نظر گرفتن فاصله کاربر تا سرویس‌دهنده ارایه دهد و سرعتی بالغ بر یک گیگابیت دارد.

اینترنت TD-LTE نیز حداکثر سرعت آزمایشگاهی ۱۱۰ مگابیت بر ثانیه را دارد و حداکثر سرعت عملیاتی آن هم، ۴۰ مگابیت بر ثانیه برآورد شده است. محدودیت این سرویس قطع سرویس در صورت جابجایی بین آنتن‌ها، کاهش کیفیت سرویس با افزایش فاصله کاربر از آنتن و یا وجود اختلال‌های رادیویی، تعرفه بالاتر به دلیل نوع سرویس، هزینه نصب و نگهداری بالا و استفاده اختصاصی از فرکانس رادیویی است.