تغذیه یک اختروش توسط یک سیاهچاله

 
چگونه سیاهچاله‌ها خانه‌های کهکشانی خود را روشن می‌کنند؟
 سیاهچاله‌ها خودشان نور ساطع نمی‌کنند و در واقع نور را در پشت یک سطح یک طرفه به نام افق رویداد تسخیر می‌کنند. بنابراین ممکن است عجیب به نظر برسد که می‌توانند چنین پدیده درخشانی را تامین و تغذیه کنند.
 
کوازارها یا اختروش‌ها منابع قدرتمند تشعشع هستند؛ زیرا نفوذ گرانشی قوی سیاهچاله‌های مرکزی آنها که می‌تواند میلیون‌ها یا حتی میلیاردها بار بیشتر از خورشید جرم داشته باشد، مواد را به سرعت نزدیک به نور شتاب می‌دهد و آن را گرم می‌کند. این امر باعث می‌شود اختروش‌ها به شدت درخشنده شوند، البته این تنها منبع تابش اختروش‌ها نیست.
 
این سیاهچاله‌ها حریصانه از موادی که آنها را احاطه کرده‌اند تغذیه می‌کنند، ولی همه این مواد از افق رویداد به درون سیاهچاله فرو نمی‌افتند. میدان‌های مغناطیسی اختروش‌ها ذرات را به قطب‌های سیاهچاله‌های پرجرم نیز به صورت قیف می‌ریزند.

در اینجا ذرات به صورت جت‌های درخشان و نازکی که تقریباً با سرعت نور منفجر می‌شوند، ترکیب می‌گردند. این جت‌ها می‌توانند تا صدها هزار سال نوری نیز از اختروش‌ها بیرون بیایند. گفتنی است نحوه تشکیل این جت‌ها توسط میدان‌های مغناطیسی اختروش‌ها در هاله‌ای از ابهام است.
 
اختروش موجود در قلب NRAO 530 نیز به عنوان یک بلازار دسته‌بندی می‌شود. منظور از بلازار (blazar)، نوعی اختروش که جهت‌گیری آن به گونه‌ای است که جت‌هایی که منفجر می‌کند، مستقیماً به سمت زمین هستند.
 
تلسکوپ EHT به این اختروش در نور پلاریزه و غیرقطبی نگاه کرد و به محققان اجازه داد تا ساختار میدان مغناطیسی را در مجاورت سیاه‌چاله و درونی‌ترین بخش جت بررسی کنند. این مشاهده، یک ویژگی واضح و روشن را نشان داد که در انتهای جنوبی جت قرار دارد و با هسته‌ای مرتبط است که جت از آن شروع می‌شود.
 
هسته این اختروش دارای ساختاری فرعی است که تنها در طول موج‌های کوتاه قابل تجزیه و تفکیک است. روشنایی آن نشان می‌دهد که انرژی جت تحت سلطه میدان مغناطیسی است.
 
جت همچنین شامل دو ویژگی است که در زاویه‌های قائم و موازی نسبت به خود جت قرار گرفته‌اند. این مشاهده نشان داد که میدان مغناطیسی جت ساختاری مارپیچ دارد.
 
اسوتلانا یورستاد (عضو گروه همکاری EHT و دانشمند ارشد دانشگاه بوستون) می‌گوید: «بیرونی‌ترین ویژگی دارای درجه بالایی از قطبش خطی است که حاکی از یک میدان مغناطیسی بسیار منظم است».
 
همکاری EHT همچنان به مطالعه اختروش ادامه خواهد داد تا افراد گروه بتوانند بهتر درک کنند که چگونه درونی‌ترین ویژگی‌های جت و ارتباط آنها با تولید فوتون‌های پرانرژی در طول زمان تغییر می‌کند.