حرکت بازوی ربات با بافت مغز

به گفته پژوهشگران، این مغز روی تراشه می‌تواند وظایف پایه‌ای مانند حرکت دادن اندام‌ها، اجتناب از موانع و گرفتن اشیا را یاد بگیرد و برخی عملکردهای هوشمندانه یک مغز بیولوژیکی را نشان داده است.

تیمی از دانشگاه تیانجین و دانشگاه علم و فناوری جنوب چین این مغز آزمایشگاهی را با رابط مغز‌ــ‌رایانه مجهز کردند که به آن امکان ارتباط با دنیای بیرونی را می‌داد.

مینگ دونگ، مدیر اجرایی در آزمایشگاه برهم‌کنش مغز‌ــ‌رایانه و یکپارچگی انسان‌ــ‌رایانه هایهه در دانشگاه تیانجین، گفت: «رابط مغزــ‌رایانه روی تراشه یک فناوری است که از مغزهای کشت‌شده در محیط آزمایشگاهی‌ــ مانند ارگانوییدها [یا اصطلاحا اندام‌واره‌های] مغزی‌ــ به همراه یک تراشه الکترودی استفاده می‌کند تا از طریق رمزگذاری و رمزگشایی و بازخورد تحریک، برهم‌کنش اطلاعاتی با دنیای بیرون را محقق کند.» 

ارگانوییدهای مغزی نیازهایی مشابه مغز انسان دارند تا کار کنند؛ نیازهایی از جمله مایعات، خطوط تغذیه‌ای‌ [مسیرها و سیستم‌هایی که مواد مغذی و ضروری را به سلول‌ها یا بافت‌ها می‌رسانند]، کنترل دما و محفظه حفاظتی.

پژوهشگران ادعا کردند که حوزه نوپای فناوری مغز روی تراشه با کمک به توسعه هوش ترکیبی «تاثیری تحول‌آفرین» خواهد داشت.

این دستاورد جدید تنها چند روز پس از آن حاصل شد که دانشمندان در ژاپن اعلام کردند در تلاش برای اینکه ظاهری طبیعی‌تر به ربات انسان‌نما بدهند، پوست انسانی زنده را روی صورت آن پیوند زده‌‌اند.

این تیم دانشگاه توکیو توانست با سوار کردن مناسب و به اندازه ساختارهای رباط پوستی، ربات را به لبخند وا دارد.

محققان گفتند که پوست زنده فراتر از نمایش احساسات انسانی، می‌تواند قابلیت‌های حسگری ارتقایافته و در صورت بروز آسیب، توانایی خودترمیمی داشته باشد.