ساخت کوچکترین ضربانساز قلب جهان با اندازهای کوچکتر از یک دانه برنج
ساخت کوچکترین ضربانساز قلب جهان با اندازهای کوچکتر از یک دانه برنج
به گزارش gsxr و به نقل از یورونیوز، محققان ابداع این دستگاه را یک «پیشرفت تحولآفرین» در حوزه پزشکی خواندهاند که میتواند راه را برای نوآوریهای گستردهتر در علوم زیستی هموار کند.
امروزه میلیونها نفر در جهان از ضربانسازهای دائمی استفاده میکنند؛ دستگاههایی که با ارسال پالسهای الکتریکی، نظم ضربان قلب را حفظ میکنند.
اما تیم تحقیقاتی بینالمللی به رهبری دانشمندان آمریکایی میگوید هدف از توسعه این نسخه موقتی، کمک به یک درصد کودکانی است که با ناهنجاریهای مادرزادی قلب متولد میشوند و در هفته اول پس از عمل جراحی نیاز به ضربانساز دارند.
این دستگاه همچنین میتواند برای بزرگسالانی که در حال بهبودی پس از جراحی قلب هستند، نظم ضربان را موقتاً برقرار کند.
پایان جراحیهای تهاجمی برای ضربانساز موقت؟
در حال حاضر، ضربانسازهای موقتی نیاز به عمل جراحی دارند تا سیمهای الکترود به عضله قلب بخیه شوند و سپس به یک دستگاه خارجی متصل شوند. خارج کردن این سیمها پس از بهبود نیز گاهی باعث آسیب جدی میشود.
برای نمونه نیل آرمسترانگ، نخستین انسانی که بر سطح ماه قدم گذاشت، در سال ۲۰۱۲ به دنبال خونریزی داخلی ناشی از خارجسازی ضربانساز موقتش درگذشت.
سه نسل متفاوت از ضربانسازها که از چپ به راست کوچکتر شدهاند
اما دستگاه جدید کاملاً بدون سیم طراحی شده و با ابعادی معادل ۱ میلیمتر ضخامت و ۳.۵ میلیمتر طول، بهراحتی در نوک یک سرنگ جا میگیرد.
نکته جالب آن است که این ضربانساز پس از پایان عملکرد خود، بهطور طبیعی در بدن حل میشود و دیگر نیازی به عمل جراحی برای خارج کردن آن وجود ندارد.
عملکرد هوشمند با نور و سلولهای بدن
این ضربانساز با یک پچ نرم روی سینه بیمار جفت میشود. هنگامی که پچ تشخیص دهد ضربان قلب نامنظم است، بهطور خودکار نوری ارسال میکند تا ضربانساز را برای ایجاد ضربان مناسب فعال کند.
این ضربانساز توسط نوعی سلول گالوانی تغذیه میشود که با استفاده از مایعات بدن، انرژی شیمیایی را به پالس الکتریکی تبدیل میکند.
تا کنون این فناوری در آزمایشهای مختلف روی موش، خوک، سگ و همچنین بافت قلب انسان در محیط آزمایشگاه موفقیتآمیز عمل کرده است.
جان راجرز، نویسنده ارشد مطالعه از دانشگاه نورثوسترن آمریکا، به خبرگزاری فرانسه گفت که تخمین میزند این ضربانساز در مدت دو تا سه سال آینده روی انسان آزمایش شود.
وی همچنین اعلام کرد که آزمایشگاهش یک شرکت دانشبنیان تخصصی برای تجاریسازی این فناوری راهاندازی کرده است.
آقای راجرز افزود: «این فناوری میتواند استراتژیهای نوینی برای مقابله با چالشهای سلامت در سطح جامعه ارائه دهد.»
نتایج مطالعات تازه درباره این ضربانساز روز گذشته در نشریه علمی «نیچر» منتشر شده است.
