ظاهر شدن دنباله‌دار شیطان پس از ۷۱ سال در آسمان شب

قطر هسته اصلی دنباله‌دار پونز-بروکس که در تابستان سال ۱۸۱۲ میلادی کشف شده، حدود ۳۰ کیلومتر تخمین زده و اهالی زمین، این دنباله‌دار را آخرین بار در سال ۱۹۵۴ میلادی (۱۳۳۳ شمسی) مشاهده کرده‌‌اند.

ملاقات بعدی این دنباله‌دار با زمین، ۳۱ اوت سال ۲۰۹۵ میلادی در فصل تابستان (۱۰ شهریور ۱۴۷۴) خواهد بود و از این رو احتمالا این تنها بخت ما برای مشاهده آن به شمار می‌رود.

ستاره‌شناسان می‌گویند بهترین زمان برای مشاهده این دنباله‌دار، در هفته‌های آتی یعنی پایان ماه مارس تا اوایل ماه آوریل است. در صورتی که آسمان غروب صاف باشد، می‌توان این دنباله‌دار را در آسمان پیدا کرد. 

برخی از منجمان و عکاسان نجومی از این فرصت استفاده کرده و تصاویر این دنباله‌دار را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند. میشائیل یگر، عکاس نجومی دنباله‌دارها، از هفته‌‌های گذشته تصاویری را از این دنباله‌دار به اشتراک گذاشته است.

بسیاری از دنباله‌دارها حین حرکت سریع در آسمان به رنگ سبز می‌درخشند. دانشمندان می‌گویند دُم دنباله‌دارها از مواد فرّار و ناپایدار درون دنباله‌دارها ساخته شده‌اند که در حال تبخیر است و غبار و گاز بیرون آمده از دنباله‌دار، نیز با انعکاس نور خورشید سبب درخشش آن می‌شود.

یخ و گرد و غبار آمیخته با آن در هسته دنباله‌دار 12P/Pons-Brooks زمانی که در معرض پرتو خورشید قرار می‌گیرد منظره زیبایی را ایجاد می‌کند.

دانشمندان زمانی که آن را رصد می‌کردند، شاهد آن بودند که این دنباله‌دار به طور ناگهانی صد برابر درخشان‌تر شده و کما یا گیسوی آن شبیه به تصویر رایج از شکل شاخ‌های شیطان در آمده است و به این دلیل، نام آن افزون بر اسم نجومی، به “دنباله‌دار شیطان” نیز مشهور شده است.