نانوفلوسل شرکتی بریتانیایی است که از چندی قبل روی توسعه قوای محرکه برقی خلاقانه و جدید کار میکند و به تازگی دومین مقر خود پس از لندن را در نیویورک آمریکا تأسیس کرده است. این شرکت همچنین خودروی مفهومی را به منظور نمایش تکنولوژی جدید خود به نمایش میگذارد.
اگرچه نانوفلوسل نامی شناخته شده نیست اما قبلاً در نمایشگاه خودروی ژنو حضور داشته و برخی کانسپت های آیندهنگرانه را معرفی کرده است. این شرکت در طول چند سال گذشته بی سر و صدا کار کرده و هرچند خبری از آن در نمایشگاههای خودرویی سالهای اخیر نبوده اما روی یک قوای محرکه برقی الکترولیتی کار میکرده است. مدیران این شرکت امیدوار هستند شاخه آمریکایی نانوفلوسل بتواند این تکنولوژی را تجاریسازی نماید و نهایتاً آن را در خودروها بکار گیرد.
تولید سوخت امری حیاتی برای این شرکت است زیرا خودروهای کانسپت و پروتوتایپ های نانوفلوسل از نوع خودروهای برقی عادی نیستند و نمیتوانند از باتریهای مرسوم استفاده کنند. در واقع این خودروها بجای باتری از سوخت الکترولیت با نام بای یون استفاده میکنند که از آب دریا یا آبهای دفع شده به عنوان پایه سوختی خود سود میبرند. صرفنظر از منبع تأمین، آب موردبحث خالصسازی شده و به لطف مولکولهای نانو ساختاری بای یون به سوخت تبدیل میشود. مولکولهای یاد شده به عنوان ذخیره پرتابل انرژی احیا شونده توصیف شدهاند. برق تولید شده توسط این مایع همان چیزی است که خودرو را به حرکت درخواهد آورد.
در روی کاغذ نتایج احساسبرانگیزی دیده میشود. کانسپت کوانتینو ۲۵ که در تصاویر دیده میشود یک رودستر ۲+۲ است که از چهار پیشرانه برقی (هریک دارای قدرت ۸۰ اسب بخار) استفاده میکند. نانوفلوسل میگوید رودستر یاد شده در عرض ۲.۵ ثانیه از سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت میرسد و شعاع حرکتی فراتر از ۱۹۰۰ کیلومتر دارد. سوخت موردبحث نیز در یک جفت تانک ۳۳ گالنی نصب شده در زیر کف خودرو ذخیره خواهد شد. این پیکربندی موجب بهبود هندلینگ میشود چراکه مرکز ثقل خودرو پایین میآید. از نظر بصری نیز باید گفت این کانسپت تکامل یافته خودروی کوانتینو معرفی شده در سال ۲۰۱۵ است. نانوفلوسل تأکید میکند بخش آمریکایی یاد شده قبلاً به دنبال یافتن روشهای تجاریسازی سوخت بای یون بوده اما فعلاً مشخص نیست خودروهای مجهز به این تکنولوژی چه زمانی راهی بازار خواهند شد. این کمپانی خاطرنشان میسازد قبلاً تکنولوژی خود را بهصورت وسیعی تست کرده است.
