آموزش: چطور کمتر ریزپلاستیک وارد بدنمان کنیم؟
آموزش: چطور کمتر ریزپلاستیک وارد بدنمان کنیم؟
مقاله جدیدی که روز سهشنبه در مجله پزشکی مغز Brain Medicine منتشر شد، راهکارهایی کلیدی برای کاهش مواجهه با ریزوپلاستیکها پیشنهاد کرده است.
از مصرف مواد غذایی فوق فراوریشده اجتناب کنید
غذاهای فوقفراوریشده نسبت به غذاهای کمفراوریشده ریزپلاستیکهای بیشتری دارند. یک مطالعه نشان داد که در تمام ۱۶ محصول پروتئینی که پژوهشگران نمونهبرداری کردند، ریزپلاستیک وجود داشت. از میان محصولات آزمایششده، میگوهای سوخاری بیشترین ذرات پلاستیک را داشتند. ناگتهای مرغ بسیار فراوریشده هم نسبت به سینه مرغ معمولی، در هر گرم ۳۰ برابر بیشتر ریزپلاستیک داشتند.
جین مانکه میگوید: «قاعده کلی این است که هرچه غذا بیشتر فراوریشده یا فوقفراوریشده باشد، میکرو و نانو پلاستیکها بیشتری از آن آزاد میشود.»
ریزپلاستیکها ممکن است حتی در کابینت ادویههای شما نیز پنهان باشند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ مقدار زیادی پلاستیک در نمک پیدا کرد. این مطالعه هفت نوع نمک از جمله نمک خوراکی، نمک دریا و نمک صورتی هیمالیا را تجزیه و تحلیل کرد. هر نمک مقدار قابل اندازهگیری ریزپلاستیک داشت، اما نمک صورتی هیمالیایی درشت و نمک سیاه بیشترین ریزپلاستیکها و نمک یددار کمترین ریزپلاستیک را داشتند.
استفاده از چای کیسهای با بستهبندی پلاستیکی را کنار بگذارید
یک عدد چای کیسهای نایلونی میتواند بیش از ۱۱ میلیارد ذره ریزپلاستیک و سه میلیارد ذره نانوپلاستیک آزاد کند.
دم کردن برگ چای یکی از راههای اجتناب از مشکلات مربوط به چایهای کیسهای است. کیسه چایهای ساختهشده از سلولز، یک ماده تجزیهپذیر، هم بسیار ایمنتر از پلاستیکاند. به علاوه این مزیت را دارند که به چای کمک میکنند مواد مضر دیگر مانند فلزات سنگین را هم جذب کند.
آب لولهکشی بنوشید
شری میسون میگوید که نوشیدن آب معدنی ممکن است هزاران ذره میکروسکوپی پلاستیک وارد بدن کند. در واقع، آب در بطری پلاستیکی بزرگترین منبع ورود ریزپلاستیکها به بدن است.
پژوهشگران دریافتهاند که یک لیتر آب معدنی به طور متوسط حاوی حدود ۲۴۰ هزار ذره پلاستیک است که بیشتر آنها نانوپلاستیکها هستند. یعنی آنقدر ریزند که بهسختی قابلمشاهدهاند و معمولا با چشم غیرمسلح دیده نمیشوند.
البته ممکن است در آب لولهکشی هم ریزپلاستیک وجود داشته باشند، اما مقدار آن حتما کمتر است. کارشناسان هشدار میدهند جوشاندن و فیلتر کردن آب هم اگرچه میتواند تا ۹۰ درصد ذرات پلاستیک موجود در آب آشامیدنی را حذف کند، این فرایند ممکن است مواد شیمیایی سمی به آب منتقل کند.
غذا را در ظروف شیشهای در مایکروویو بگذارید
یک مطالعه نشان داد که گرم کردن غذا در عرض فقط سه دقیقه در ظروف پلاستیکی، به ازای هر سانتیمتر مربع آن، میتواند بیش از چهار میلیون ذره ریزپلاستیک و دو میلیارد ذره نانوپلاستیک آزاد کند. حرارت ریزپلاستیکها را منتقل میکند، زیرا گرما باعث میشود ریزپلاستیکها جابهجا شوند.
بنابراین باید از قرار دادن غذاهای داغ در ظروف بستهبندی پلاستیکی و از قرار دادن آنها در معرض نور خورشید یا محیطهای گرم خودداری کنید. دیگر عواملی که میتوانند باعث آزاد شدن پلاستیک شوند، محصولات اسیدی مانند آبمیوهها و همچنین غذاهای چرباند.
اجتناب از ظروف پلاستیکی برای مواد غذایی
استفاده از پلاستیک اغلب اجتنابناپذیر است، اما برای کاهش تماس مواد غذایی با پلاستیکها روشهای زیادی وجود دارد. یکی از این روشها، استفاده از ظروف غیرپلاستیکی است. کارشناسان توصیه میکنند که به جای انتخاب مواد غذایی که در ظروف پلاستیکی بستهبندی شدهاند، سراغ گزینههای جایگزین بروید جایگزین عوض کنند، مثلا انتخاب کره بادامزمینی که در یک ظرف شیشهای فروخته میشود.
شری میسون میگوید: «هر چیزی که در پلاستیک بستهبندی شده باشد، از آن ریزپلاستیکهایی آزاد میشود که ممکن است وارد مواد غذایی شوند.»
کنسرو و نوشیدنیهای پاکتی هم یکی دیگر از مسیرهای آلودگی پلاستیکی برای انسان است.
