برخی نمونهها تولیدشده باتریهای حالت جامد به چگالی شارژ دو برابر باتریهای کنونی دست یافتهاند.
یکی از مهمترین افقهای صنعت خودروهای برقی، دستیابی به باتریهای حالت جامد است که توسط شرکتهای بزرگی چون کانتمپروری آمپرکس روی آن کار میشود. تحلیلگران باور دارند که توسعه این محصولات برای استفاده انبوه حداقل چند سال دیگر به درازا خواهد کشید. امروزه همه میدانند که وقتی پرچمداران تکنولوژی از ورود یک فناوری تازه به بازار صحبت میکنند، یک یا دو دهه بعد به مقصودشان میرسند. این روند غالبا برای تمام فناوریهای صدق میکند اما نیاز هر چه بیشتر به باتریهای قدرتمند، صنعت را بر آن داشت تا باتریهای حالت جامد را سریعتر از آنچه که تصور میشد برای استفاده عمومی آماده کند.
این حرف باعث کتمان این حقیقت نمیشود که باتریهای حالت جامد هنوز هم چند سالی را برای تکمیل توسعه نیاز دارند؛ تنها ممکن است زودتر از انتظار به بازار وارد شوند. محدودیتهای تولید، چرخه توسعه محصول و تحقیقات بیشتر در این زمینه نوظهور در مقیاس بزرگ باعث تاخیر در این فرآیند خواهد شد. بهعلاوه اگر این باتریها وارد بازار شوند، باید خودروهای متناسب و همخوان با آنها توسعه پیدا کند و ایستگاهها، زیرساختها و برق موردنیاز برای تامین مصرف آنها هم بهاندازه کافی تامین شود.
ظاهرا باتری لیتیوم-نیکل-کوبالت-منگنز مجموعهای بهنام «یوشینو» که توسط یک شرکت شخصثالث موردآزمایش قرار گرفته، به نتایج تحسین برانگیزی دست یافته است. البته که نتایج در مقایسهای بسیار کوچک تستشده، ۲۵۰ وات، چندان هویدا و آشکار نیستند بهلطف همین فناوری تازه، باتری ۲۴۱ وات ساعتی هم با ابعاد کوچکتری تولید میشود. اگر به یک واحد بزرگتر ۲.۶ کیلووات ساعتی هم نگاه کنیم که عموما بهعنوان باتری کمپزنی و شارژر پشتیبان خانگی مورداستفاده قرار میگیرد، مزایای آن روشنتر میشود.
وبگاه مجموعه یادشده باتریهای بزرگش را برابر ۲,۶۳۹ دلار قیمتگذاری کرده است که ارزش قیمت بر کیلووات آن را در برابر رقبایی چون «اکوفلو»، «بلوتی» و «انکر» قرار میدهد؛ با این تفاوت که باتری حالتجامد وزن بسیار کمتری در مقایسه با رقبا دارد و در همان ابعاد کوچک، چگالی انرژی بالایی را ارائه میکند.
