رئیس سازمان ملی استاندارد از اجبار خودروسازان به استفاده از ورق فولادی استاندارد با ضخامت ۰.۷ میل خبر داد.
آنچه در این مطلب میخوانید:
مهدی اسلام پناه در یک گفتوگوی تلویزیونی در مورد استاندارد بدنه خودرو، اظهار کرد: استانداردهای تولید ورقهای فولادی اجباری است؛ استحکام بدنه خودرو اصولاً وابسته به فاکتورهای متعددی از جمله جنس، ضخامت و طراحی بدنه است.
وی اضافه کرد: در کنار همه موارد گفته شده، نحوه چیدمان قطعات کنار هم تضمین کننده استحکام بدنه خودرو خواهد بود؛ یعنی تجهیزات جوشکاری، فرم دهی، قالب دهی و پرس فاکتورهای مؤثر در تضمین استحکام بدنه خودرو هستند.
رئیس سازمان ملی استاندارد ایران گفت: ضخامت ورق خودرو در بخشهای مختلف خودرو متفاوت و وابسته به محل کاربرد آن است؛ آنچه به طور معمول اهمیت دارد استفاده از ورقهای استاندارد اجباری شده داخلی است تا بتواند ایمنی لازم را برای بالا بردن عملکرد داشته باشد. سازمان ملی استاندارد به طور دورهای این استانداردها را کنترل میکند و در مواردی که احتمالاً ورقهای فولادی غیراستاندارد استفاده شود، اعمال قانون خواهیم کرد.
اسلام پناه با بیان اینکه استحکام بدنه از مؤلفههای فنی متعددی برخوردار است، گفت: در آزمونها این استحکام خود را نمایان میکند که از میزان ضربه، مقاومت بدنه مشخص میشود. ضخامت استاندارد ورق خودرو ۰.۷ میل است و مبتنی بر این عدد باید سفارشان ثبت شود.
اظهارات فولادسازان در مورد کیفیت ورقها؛ مشکل کار اینجاست!
سال گذشته مسئول استاندارد و کیفیت انجمن تولیدکنندگان فولاد در مصاحبهای اظهار داشت: «اگر بخواهیم فولاد به روز دنیا را برای خودروسازان تولید کنیم، ضعف داریم، ضمن اینکه از میزان تولید فولادساز خواهد کاست، بهطوری که از تولید ۷ میلیون تنی فولاد مبارکه، درصد قابل ملاحظهای از تولید کم میشود، البته ورقی که اکنون استفاده میشود غیر استاندارد نیست.»
باقری میافزاید: «به دنبال افزایش استحکام بدنه خودرو هستیم که راه آن تنها از طریق افزایش ضخامت بدنه خودرو میسر نمیشود بلکه نوع و جنس فولاد مصرفی نیز مؤثر است. بر اساس یکی از طرحهای تعریف شده ۱۰ ساله در سایپا، یکی از اهداف این بود که تا سال ۱۴۰۰، به تدریج نوع فولاد مصرفی تغییر پیدا کند و به جای فولاد فوق کششی از فولاد پراستحکام کم آلیاژ که اکنون در خودروهای به روز جهان استفاده میشود، استفاده کنند.»
وی تأکید میکند: «در سال ۱۹۹۴ میلادی کنسرسیومی (مجموعه) از ۳۵ کشور جهان با هدف استفاده از ورقهای فولادی در بدنه خودرو تشکیل شد که این کار کاهش وزن بدنه خودرو و به دنبال آن کاهش مصرف سوخت و کاهش آلایندهها را به دنبال داشت. آنچه در مورد فولاد مورد استفاده در صنعت خودرو مطرح میشود، بحث مربوط به ضخامت بدنه خودروست؛ در گذشته ضخامت بدنه در پیکان ۰.۸۸ میلیمتر بود، اما اکنون در خودروهای جدیدتر مثل پژو، سمند و محصولات سایپا مانند پراید و تیبا به ۰.۷ کاهش پیدا کرده است.»
خودروسازان در مورد کیفیت ورق خودروهای تولیدی چه میگویند؟
مدتی است که فضای مجازی پر از محتواهای مختلف با موضوع کیفیت بدنه خودروهای ایرانی به ویژه تولیدات ایران خودرو شده است؛ در این ویدئوها افراد اقدام به فشار در نواحی مختلف خودروها نموده و فرورفتگی بدنه را به تصویر میکشند. ایران خودرو در واکنش به این فیلمها بارها اقدام به انتشار جوابیه کردهاست.
ایران خودرو قاطعانه هرگونه کمفروشی را رد کرده و اعلام میکند که ورقهای رویین بدنه هیچ نقشی در ایمنی خودرو نداشته و خودروهای تولیدی در شرایط استاندارد هستند. البته که این شرکت تفاوت بدنه خودروهای جدید را با تولیدات ده سال قبل رد نمیکند بلکه این اتفاق را در راستای پاس کردن استانداردهای تصادف به ویژه موارد حفاظتی از عابر پیاده میداند.
به جز ضخامت ورقها، وزن خودروها هم کاهش پیدا کرده؟
نکته بسیار جالب و قابل تأمل دیگر به وزن خودروها بر میگردد؛ به ادعای فروشندگان بدنههای خام و استوک، وزن این قطعات نسبت به گذشته کاهش داشته است. این ادعا نه تنها از سوی شرکت همچنان بی پاسخ مانده بلکه در اقدامی جدید محصولات ایران خودرو در حال چاق شدن هستند! به طور مثال دنا پلاس اتوماتیک که در گذشته طبق اطلاعات ارائه شده از سوی شرکت ۱۳۷۹ کیلوگرم وزن داشته در جدیدترین به روزرسانی وبسایت این شرکت به وزن ۱۴۰۰ کیلوگرم رسیده است!
نظر شما در خصوص کیفیت بدنه خودروهای ایرانی چیست؟ تجربیات و مستندات خود را از مقایسه تولیدات قدیمی و جدید و همچنین تصادف با این خودروها با gsxr به اشتراک بگذارید.
