دانشمندان می‌خواهند سیارکی را پیش از برخورد احتمالی با ماه نابود کنند

رصدهای بعدی از این سنگ فضایی به طول ۶۵ متر (۳۰۰ پا) نشان داد که احتمال برخورد آن با زمین تقریبا ناچیز است، با این حال برای برخورد آن با ماه همچنان احتمال کمی وجود داشت.

پژوهشگران پیش‌تر محاسبه کرده بودند که «2024YR4» ممکن است ابری از آوار تکه‌‌های ماه به وزن بیش از ۱۰۰ میلیون کیلوگرم ایجاد کند که ممکن بود «طی بازه زمانی چند روز به زمین افزوده شود» و ماهواره‌های در مدار زمین را به مدت سال‌ها در معرض شهاب‌سنگ‌ها قرار دهد.

ستاره‌شناسان از جمله ستاره‌شناسانی از ناسا برای جلوگیری از این احتمال، پیشنهاد می‌کنند که «2024YR4» به طور کامل در قالب چیزی که آن را «ماموریت اخلال جنبشی» می‌نامند، منفجر شود.

مقاله‌ای که هنوز داوری همتا نشده، سه ماموریت بالقوه را بررسی کرد، از جمله شناسایی بیشتر این سیارک، منحرف کردن سنگ فضایی و خرد کردن آن با ابزارهای انفجاری به چند قطعه.

پژوهشگران گزینه‌های مختلف پیشرانه را با استفاده از فضاپیماهای موجود و همچنین فضاپیماهای جدید در نظر گرفتند. آن‌ها همچنین جدول‌های زمانی مختلف مربوط به هر یک از این ماموریت‌ها را برای رسیدن به این سیارک، که در حال حاضر بیش از ۶۱۰ میلیون کیلومتر دور است، ارزیابی کردند.

به نظر می‌رسد همه این گزینه‌ها در مقایسه با «آزمایش تغییر جهت سیارک دوگانه» ناسا (دارت) در سال ۲۰۲۲ به چند برابر برنامه‌ریزی و منابع بیشتری نیاز دارند. دارت آزمایشی بود که در آن، این سازمان فضایی با کوبیدن یک فضاپیما با سرعت بالا به سیارکی به نام «دیمورفوس»، آن را از مسیرش منحرف کرد.

دانشمندان نوشتند: «ماموریت‌های با هدف ایجاد تغییر جهت ارزیابی شدند و به نظر رسید غیرعملی باشند.»

گزینه پیشنهادی دیگر شامل منفجر کردن 2024YR4 با استفاده از «ابزارهای انفجاری اتمی» است.

این گزینه به طور جدی در حال بررسی است زیرا ایجاد انحراف در مدار حرکت سیارک به دلیل نامشخص بودن اندازه و جرم سیارک، احتمالا کافی نخواهد بود.

دانشمندان می‌گویند چنین ماموریتی می‌تواند مسیر دیگری را برای منحرف کردن هر سنگ فضایی بالقوه خطرناک دیگری که در آینده کشف شود و در مسیر برخورد با زمین قرار گیرد، بگشاید.

این سنگ فضایی ممکن است بین ۳۳ میلیون تا ۹۰۷ میلیون کیلوگرم جرم داشته باشد، و انجام ماموریتی برای منفجر کردن و تبدیل آن به قطعات کوچک ممکن است بین پنج تا هفت سال طول بکشد تا پیش برود و نزدیک‌ترین پنجره زمانی در دسترس برای پرتاب، از اواخر ۲۰۲۹ تا اواخر ۲۰۳۱ است.

دانشمندان پیشنهاد می‌کنند که دو ابزار هسته‌ای ۱۰۰ کیلوتنی به سوی این سیارک فرستاده شود که هر کدام حدود پنج تا هشت برابر قدرتمندتر از بمب‌های هسته‌ای‌اند که آمریکا در پایان جنگ جهانی دوم روی ناکازاکی و هیروشیما انداخت.

آن‌ها می‌گویند: «در صورت نیاز یک ابزار انفجاری هسته‌ای دوم در فضاپیما موجود است؛ در غیر این صورت می‌توان آن را پس از آن که سیارک با اولین ابزار، با موفقیت منحرف شد، با منفجر کردن در اعماق فضا به طور ایمن از بین برد.»

پژوهشگران نوشتند: «هنگام در نظر گرفتن گزینه‌های مختلف ماموریت که در اینجا توضیح داده‌ایم، مهم است به خاطر داشته باشیم که احتمال برخورد 2024YR4 به ماه در حال حاضر حدود ۴ درصد است.»