آیا بالاخره اینترنت کوانتومی به دست کاربران می‌رسد؟

این دستاورد گامی مهم در جهت تحقق اینترنت کوانتومی به شمار می‌رود.

بر اساس گزارش‌ها، این تیم برای نخستین بار از تقویت‌کننده‌های کوانتومی در فرآیند توزیع کلید کوانتومی مستقل از دستگاه موسوم به DI-QKD در مسافتی فراتر از ۱۰۰ کیلومتر استفاده کرده است. پیش از این، چنین انتقال امنی تنها در فواصل چند صد متر امکان‌پذیر بود و افزایش چشمگیر این فاصله، رکورد تازه‌ای در حوزه ارتباطات کوانتومی ثبت کرده است.

این پیشرفت فنی نه‌تنها مرزهای انتقال امن اطلاعات کوانتومی را گسترش داده، بلکه زمینه را برای شکل‌گیری شبکه‌های گسترده کوانتومی در آینده فراهم می‌کند؛ شبکه‌هایی که هدف آن‌ها تضمین امنیت اطلاعات بدون امکان شنود یا نفوذ است.

پایه اصلی اینترنت کوانتومی بر پدیده‌ای به نام درهم‌تنیدگی کوانتومی استوار است. در این حالت، دو ذره کوانتومی به گونه‌ای با یکدیگر مرتبط می‌شوند که اندازه‌گیری یکی از آن‌ها به‌صورت آنی بر دیگری اثر می‌گذارد، حتی اگر فاصله زیادی میانشان وجود داشته باشد. این ویژگی امکان انتقال کلیدهای رمزنگاری را به شکلی فراهم می‌کند که هرگونه تلاش برای شنود قابل شناسایی باشد.

یکی از موانع اساسی در توسعه ارتباطات کوانتومی در فواصل طولانی، از دست رفتن فوتون‌های کوانتومی در مسیر انتقال بود. این پدیده باعث می‌شد کیفیت ارتباط کاهش یابد و انتقال ایمن در مسافت‌های بالا با چالش مواجه شود. پژوهشگران برای حل این مشکل، از سامانه‌های تقویت‌کننده کوانتومی بهره بردند که توانایی حفظ درهم‌تنیدگی را در مدت‌زمان طولانی‌تر دارند و امکان برقراری ارتباط پایدار در فواصل بسیار بیشتر را فراهم می‌کنند.

به گفته محققان، استفاده از این فناوری می‌تواند طی ۱۰ تا ۱۵ سال آینده زیرساخت اینترنت کوانتومی جهانی را شکل دهد. چنین شبکه‌ای با اتکا به درهم‌تنیدگی و تقویت‌کننده‌های کوانتومی، سطحی کم‌سابقه از امنیت و کارایی را در تبادل اطلاعات ارائه خواهد کرد.

این دستاورد تازه، چشم‌انداز توسعه سامانه‌های ارتباطی نسل آینده را روشن‌تر کرده و نشان می‌دهد که فناوری اینترنت کوانتومی به‌تدریج از مرحله آزمایشگاهی به سوی کاربردهای عملی در حال حرکت است.

منبع: العین