بازی Elden Ring نامه‌ای عاشقانه به مانگای Berserk است

هیدتاکا میازاکی همیشه ارادت خاصی نسبت به آثار کنتارو میورا داشته است. آخرین اثر فرام سافتور یعنی بازی Elden Ring هم از این قاعده مستثنی نیست. از زمان عرضه‌ی Demon’s Souls دیده‌ایم که مانگای Berserk و جهان فانتزی تاریک و ناامید آن، تاثیر قابل توجه‌ای روی عناوین فرام سافتور داشته است.

جهان و شخصیت‌های Dark Souls و Bloodborne بعضا انگار از صفحات Berserk مستقیم به جهان بازی منتقل شده‌اند. Bloodborne فراتر از Dark Souls به اثرپذیری از مانگای میورا ادامه داد و حس و حال آخرالزمانی شهر یارنام شباهت زیادی به Berserk داشت. برخی از نمادگرایی‌های این مانگا بار دیگر مستقیما به جهان بازی منتقل شده بودند. عشق و علاقه‌ی میازاکی نسبت به هنر میورا در سال‌های گذشته کاملا واضح بوده است.

Elden Ring به نوعی اوج‌گیری این ادای احترام و علاقه است. جهان بازی یعنی «سرزمین میانه» یک نامه‌ی عاشقانه‌ی تمام‌عیار و یکپارچه به سری مانگای Berserk محسوب می‌شود هر دوی این آثار در مدیوم خود شاهکار هستند. الهام گرفتن فرام سافتور از میورا نشان می‌دهد که قوه‌ی تخیل او چه تاثیر بزرگی بر هنرمندان دیگر داشته است. متاسفانه مرگ Miura قبل از اینکه او بتواند داستان خود را به سرانجام برساند، سر رسید. با این حال، هنر او در قلمروهای فانتزی Berserk زنده خواهد ماند.

میازاکی همیشه خود را به عنوان یک مازوخیست توصیف کرده است. کارگردانی که دوست دارد چالش‌های دشوار را بین مخاطب و پیروزی قرار دهد؛ آن هم در حالی که جهان بازی‌های خود را با یک ناامیدی مالیخولیایی پر می‌کند. با این حال، درست همانند Berserk، در جهان بازی‌های میازاکی هم می‌توانید زیبایی را در میان تاریکی پیدا کنید؛ نشانه‌های کوچکی که در میان ناامیدی امیدبخش خواهند بود.

شما با شخصیت‌هایی مواجه خواهید شد که قصد دارند تا جهان را به مکان بهتری تبدیل کنند. بعضی شخصیت‌ها هم خود را تسلیم دیوانگی کرده‌اند و دست از بقاء کشیده‌اند. ما معمولا یک شبح ساکت هستیم که خود را در میان این داستان‌ها قرار می‌دهیم. در بازی‌های میازاکی توانایی این را دارید که به صلح و آرامش کمک کنید و جهان را به سمت بهتر شدن ببرید. هم‌چنین گزینه‌ی کمک کردن به نابودی جهان و غرق شدن آن در تاریکی هم وجود دارد. مانگای Berserk هم تا حد زیادی در مورد این برداشت دو جانبه است. از خوانندگان انتظار می‌رود تا پیش از نتیجه‌گیری، به قوس شخصیت‌ها و جزئیات روایی توجه کنند.

در The Roundtable Hold می‌توانیم Master Blacksmith Hewg را در حال کار کردن روی یک شمشیر بزرگ ببینیم. این شمشیر شباهت زیادی به شمشیر Guts، شخصیت اصلی Berserk، دارد. زره‌ها، شخصیت‌ها، محیط‌ها، مفاهیم و موارد دیگر بازی نیز به عمد با الهام از Berserk طراحی شده‌اند که می‌توان گفت میازاکی این بار سعی در پنهان کردن علاقه‌ی خود به آثار میورا نداشته است و احتمالا پس از مرگ این هنرمند نابغه، او تصمیم گرفته تا آثار او را به بخش مهمی از هویت Elden Ring تبدیل کند.

حتی قهرمان مونثی که در اولین تریلر بازی دیدیم، با الهام زیاد از یکی از شخصیت‌های مانگا طراحی شده است. شباهت این دو را به وضوح می‌توانیم در طراحی کلاه‌خود آن‌ها ببینیم. ابهت و جذبه‌ی رمزگونه‌ای در «سرزمین میانه» وجود دارد که رد پای آن را می‌توانیم دائما در آثار میورا مشاهده کنیم. تقلید از Berserk به تنهایی کار آسانی نیست، با این حال فرام سافتور موفق شده تا جهانی عظیم را خلق کند که برای میلیون‌ها گیمر جذاب خواهد بود.

ما هرگز پایان مدنظر میورا را برای سری Berserk نخواهیم داد. راستش را بخواهید ترجیح می‌دادم تا یک نویسنده‌ی جدید جایگزین میورا نشود و این مانگا در حالت فعلی خود باقی بماند؛ اما در نهایت قرار شد تیمی نزدیک به او این کار را انجام دهد. به نظرم الهام گرفتن سایر هنرمندان از جهان Berserk و آثار میورا راه بسیار بهتری برای زنده نگه داشتن میراث او است. Elden Ring با افتخار المان‌های قرض گرفته از Berserk را به نمایش می‌گذارد و خوشبختانه فرام سافتور از انجام این کار ابایی ندارد.

وقتی صحبت از ژانر فانتزی در ژاپن می‌شود، Berserk بر نوک قله قرار دارد و احتمالا هرگز اثر دیگری جای آن را نخواهد گرفت. نه تنها این مانگا به تنهایی یک دستاورد از نظر داستان‌گویی است، بلکه تاثیر آن بر نویسندگان و هنرمندان دیگر را نمی‌توان نادیده گرفت. اگر در حال لذت بردن از Elden Ring هستید یا کلا بازی‌های پیشین فرام سافتور را دوست داشته‌اید، پس حتما سری به Berserk هم بزنید. Demon’s Souls و هر آنچه پس از آن ساخته شده بدون Berserk به این شکل کنونی نبودند.