خودروهای هوشمند چینی؛ از ابزار حملونقل تا جاسوسهای سیار
خودروهای هوشمند چینی؛ از ابزار حملونقل تا جاسوسهای سیار
به گزارش gsxr و بر اساس گزارش مؤسسه سیاست استراتژیک استرالیا، طی هفتههای اخیر دهها شرکت بزرگ خودروسازی چینی با هدف ادغام فناوریهای «دیپسیک» در محصولات خود، وارد همکاریهای راهبردی با این شرکت شدهاند. این همکاریها نگرانیهای فوری و گستردهای را درباره امنیت سایبری، حریم خصوصی کاربران و نحوه کنترل و مدیریت دادهها برانگیخته است.
چین که بزرگترین تولیدکننده خودرو در جهان به شمار میرود، از این مشارکتها برای توسعه خودروهای پیشرفته و در عین حال کمهزینه از نظر فناوری بهره میگیرد و آنها را به بازارهای جهانی، از جمله اروپا و آمریکا، صادر میکند. هرچند برخی از این خودروها با برندهای غیرچینی عرضه میشوند، اما همچنان تحت کنترل فناوریهایی قرار دارند که منشأ آنها چین است؛ فناوریهایی که توانایی جمعآوری اطلاعات حساس کاربران را دارند، از الگوهای رفتوآمد روزانه و تعاملات سرنشینان گرفته تا دادههای بیومتریک مانند تشخیص چهره یا اثر انگشت.
تحلیلگران معتقدند زمانی که این خودروها در اختیار مقامات سیاسی، نظامی یا کارکنان نهادهای حساس قرار میگیرند، ابعاد تهدید امنیتی بهمراتب جدیتر میشود. خودروهای مجهز به هوش مصنوعی میتوانند دادههای محرمانه را ثبت کنند، مسیرهای تردد افراد را زیر نظر بگیرند یا حتی آنها را در معرض اطلاعات تحریفشده و گمراهکننده همسو با دستورکارهای سیاسی یا اطلاعاتی خاص قرار دهند.
به گفته این مؤسسه، هرچند برخی کشورها مانند کره جنوبی و استرالیا تلاش کردهاند استفاده از چنین فناوریهایی را در دستگاههای رسمی محدود کنند، اما شهروندان در زندگی روزمره همچنان با این خودروها سروکار دارند. همین مسئله شکاف امنیتی قابل توجهی ایجاد میکند که کنترل و مدیریت آن برای دولتها دشوار است.
کارشناسان هشدار میدهند که گسترش پرشتاب این فناوریها صرفاً در سطح یک چالش مصرفکننده باقی نخواهد ماند. در صورتی که دولتها بهسرعت برای ارزیابی دقیق مخاطرات، تدوین سیاستهای شفاف جهت حفاظت از دادههای شهروندان و فراهمسازی گزینههای جایگزین برای سامانههای پرریسک اقدام نکنند، این روند میتواند به تهدیدی راهبردی تبدیل شود.
به باور ناظران، ظهور فناوریهای هوشمند، خودروهای هوشمند چینی را به چیزی فراتر از یک وسیله نقلیه بدل کرده است؛ این خودروها اکنون به آزمونی جدی برای سنجش توان دموکراسیها در حفاظت از امنیت ملی و صیانت از حریم خصوصی شهروندان در برابر ابزارهای پیشرفته جمعآوری داده تبدیل شدهاند.
