ربات‌های آینده بیشتر شبیه انسان خواهند بود

پوست مصنوعی ابزاری کلیدی در شبیه‌تر کردن ربات‌ها است و پوست کاشته‌شده در مقایسه با مواد مصنوعی مانند لاتکس، به ربات ظاهر واقعی‌تری ارائه می‌دهد، اما بزرگترین چالش، محکم کردن پوست بدون افتادگی یا جدا شدن است.

روش‌های قبلی از “لنگرها”، ساختارهای قارچی شکل برای اتصال پوست مصنوعی به قاب فلزی ربات استفاده می‌کردند که از حرکت پوست جلوگیری می‌کرد اما اغلب منجر به برجستگی‌های ناخواسته می‌شد.

در جدیدترین مطالعه، تکنیک جدیدی توسعه داده شد: قاب ربات با سوراخ‌های کوچک طراحی شد و پوست پیوند شده با استفاده از قلاب‌های V شکل ثابت شد و از تثبیت ایمنی و حفظ سطح صاف و انعطاف‌پذیر اطمینان حاصل کرد.

پوست مصنوعی جدید این مزیت را دارد که خود ترمیم شونده است، زیرا پارگی های جزئی می توانند بدون مداخله فیزیکی التیام پیدا کنند، که به ربات‌ها امکان می‌دهد بدون اینکه پوست را در معرض سایش بیش از حد قرار دهند، آسیب‌دیدگی را ترمیم کنند. 

شوجی تاکوچی از موسسه علوم صنعتی دانشگاه توکیو تاکید کرد که چالش‌هایی برای استفاده کامل از این پوست وجود دارد، مانند بهبود دوام و ماندگاری پوست با پرداختن به مسائل تامین مواد مغذی و رطوبت، بهبود استحکام مکانیکی پوست. پوست و تکثیر عملکردهای انسان.

فناوری پوست مصنوعی ممکن است داده‌های مهمی در مورد پویایی ماهیچه‌های صورت ارائه دهد و به درمان بیماری‌هایی مانند فلج صورت و بهبود جراحی پلاستیک و ارتوپدی کمک کند.

پیشرفت‌های آینده ممکن است نیاز به شکاف‌های V شکل در طراحی‌های رباتیک را برطرف کند و واقع‌گرایی و عملکرد روبات‌های انسان‌نما را افزایش دهد.