یکی از مهم‌ترین کاربردهای سیستم‌های تعلیق بادی، استفاده در کامیون‌های نیمه سنگین (Semi-Trucks) است که تجهیزات سنگین را در سراسر کشور جابه‌جا می‌کنند. اختراع سیستم تعلیق بادی، توانایی این کامیون‌ها را برای حمل بارهای سنگین‌تر افزایش داد. امکان تغییر سطح تعلیق متناسب با وزن بار، نه‌تنها ظرفیت حمل را بهبود بخشید، بلکه رانندگی راحت‌تری را نیز فراهم کرد که برای رانندگان در مسیرهای طولانی بسیار مهم است.

همان‌طور که ذکر شد، سیستم‌های تعلیق بادی ابتدا در جنگ جهانی دوم برای هواپیماهای نظامی محبوبیت یافتند. اگرچه تعیین زمان دقیق استفاده از این سیستم‌ها در کامیون‌های سنگین دشوار است، اما اعتقاد بر این است که از دهه 1960 میلادی این فناوری در این وسایل نقلیه به کار گرفته شده است. این سیستم‌ها فواید متعددی برای رانندگان کامیون‌ها دارند، از جمله رانندگی راحت‌تر به دلیل کاهش لرزش و سر و صدای ناشی از حرکت. کاهش ارتعاشات همچنین به کاهش سایش و پارگی سیستم تعلیق و افزایش عمر تریلرها کمک می‌کند. تنظیم ارتفاع خودرو بر اساس وزن و سرعت، از دیگر مزایای این سیستم است که امکان رانندگی با سرعت بالاتر در پیچ‌ها را فراهم می‌کند. رانندگان همچنین می‌توانند سیستم تعلیق بادی را بر اساس ترجیحات خود، مانند رانندگی نرم‌تر در بزرگراه‌ها یا سفت‌تر در جاده‌های پر از چاله، تنظیم کنند.