در صنعت کامیون و کشنده‌ها، از سوخت‌های مصنوعی مختلفی استفاده می‌شود که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

دیزل مصنوعی از ترکیب هیدروژن سبز و دی‌اکسید کربن تولید می‌شود. این سوخت رفتاری شبیه دیزل معمولی دارد؛ سازندگان بدون تغییر در موتورهای دیزلی امروزی می‌توانند از این نوع سوخت هم استفاده کنند.

در این روش، گاز طبیعی فسیلی (و گاهی زیستی) به سوخت مایع تبدیل می‌شود. GTL دارای خواص پاک‌تر نسبت به دیزل معمولی است و آلایندگی کمتری هم تولید می‌کند.

این سوخت از زیست‌توده‌هایی مثل چوب، ضایعات کشاورزی یا جلبک ساخته می‌شود. برخلاف بیودیزل سنتی، BTL بسیار پالایش‌یافته‌تر است و برای مصارف صنعتی سنگین مناسب‌تر محسوب می‌شود.

یک نوع بیودیزل پیشرفته است که از روغن‌های گیاهی یا پسماندهای چربی، تحت فشار و حرارت تولید می‌شود. برخی از موتورهای پیشرفته و مدرن کامیون‌های کنونی ظرفیت پذیرش و سوزاندن HVO را دارند.

DME یا متانول مصنوعی سوخت‌هایی گازی یا مایع هستند که از منابع تجدیدپذیر تولید می‌شوند. استفاده از آن‌ها بیشتر در حمل‌ونقل دریایی و برخی برنامه‌های آزمایشی در کامیون‌های سنگین رواج دارد.