سیستم‌های فعالی مانند «هیدروپنوماتیک» سیتروئن، «کنترل بدنه فعال» مرسدس‌بنز و تعیلق «مولتی‌ماتیک» فراری پروسانگوئه همیشه با چالش‌هایی همچون هزینه بالا، پیچیدگی، قابلیت اطمینان و محدودیت عملکردی روبه‌رو بوده‌اند. در حال حاضر، شرکت پورشه سیستم «راندمان پویا» را عرضه می‌کند که یکی از پیشرفته‌ترین‌ها در این زمینه به شمار می‌رود اما مانند نمونه‌های پیشرفته دیگر، هزینه بالایی را برای سازنده در بر داشته است و فقط روی خودروهایی با سیستم برقی ولتاژ بالا (مانند هیبریدی‌های شارژی و EVها) قابل نصب خواهد شد.

سیستم کلیرموشن که در سدان پرچمدار نیو ET9 به نمایش گذاسته شده، ظاهری شبیه یک کمک‌فنر معمولی با فنر (بادی یا فلزی) و یک دمپر مخزن‌دار دارد. این طراحی فشرده و ساده‌تر باعث می‌شود تا خودروسازان بتوانند بدون ایجاد تغییرات اساسی و بنیادین خاص، از آن در محصولات خود استفاده کنند. تعلیق فعال کلیرموشن با ولتاژ ۴۸ ولت کار می‌کند و حتی برای خودروهای ۱۲ ولتی هم یک مبدل دارد تا گستره محولات تطبیق‌پذیر با آن افزایش پیدا کند.

«مارکو جوواناردی» یکی از مدیران فنی شرکت آمریکایی کلیرموشن درباره محصول خود می‌گوید:

ما در مقایسه با برندهایی چون ZF، تامین‌کننده متفاوتی هستیم. محصولی آماده و بالغی برای عرضه نداشتیم پس نمی‌توانستیم منتظر بمانیم تا کسی برای ما یک خودرو طراحی کند!

کلید اصلی تعیلق فعال کلیرموشن، یک موتور الکتریکی چرخشی محسوب می‌شود که به یک پمپ هیدرولیک متصل شده است و مایع را داخل یا خارج از دمپر پمپ می‌کند. برای هر چرخ، یک واحد جداگانه وجود دارد که نیاز به لوله‌کشی‌های طولانی را برطرف می‌کند. تمام واحدها به یک کنترلر مرکزی متصل هستند که از داده‌های حسگرهای خودرو برای تصمیم‌گیری استفاده می‌کند. ناگفته نماند که تعلیق فعال از دوربین‌ها استفاده نمی‌کند؛ چراکه در شرایط غیر ایده‌آل قابل‌اتکا نیستند. هزینه تهیه لیدار هم بالا بوده و نیاز به ذخیره‌سازی حجم بالایی از داده دارد.