کارشناسان و نهادهای ناظر، ریشه تمام این مشکلات را در «مدیریت دولتی» میدانستند؛ مدیریتی که با ساختار بروکراتیک، تصمیمگیریهای مقطعی و فشارهای بیرونی، مانع از اصلاحات پایدار در شرکت شده بود.
در نهایت، با حمایت سران قوا، شورای هماهنگی اقتصادی و اراده رئیسجمهور، واگذاری مدیریت ایرانخودرو به بخش خصوصی در نیمه دوم زمستان ۱۴۰۳ اجرایی شد. مدیریت جدید که از ۱۸ بهمنماه رسماً سکان شرکت را به دست گرفت، در نخستین گامها با مقاومت و حساسیتهایی روبرو بود که از فضای وابسته به ساختار قبلی و مخالفت برخی منتفعان ناشی میشد.
با اینحال، مدیران جدید برنامهای روشن و دهفرمان کلیدی را بهعنوان نقشهراه اصلاحات تدوین و اجرا کردند:
ده فرمان تحول در ایرانخودرو:
- توقف تولید بر مبنای پلتفرمهای قدیمی
- بهروزرسانی پلتفرم تارا و ریرا
- توسعه محصولات کلاس C خانوادگی
- تمرکز بر خودروهای هیبریدی
- استانداردسازی فرآیند تأمین قطعات
- نظارت دقیق بر واردات قطعات خارجی
- ارتقای استاندارد موتورهای خودرو
- اصلاح ساختار تضمین کیفیت
- ادغام فرآیند بازرسی پیش از تحویل با بخش کیفیت
- آغاز همکاری با شرکای بینالمللی معتبر
نتیجه این سیاستها، رشد تولید و عملکردی بیسابقه در مدت کوتاهی بود:
