به‌طورکلی، هرگاه دشمن در یک فیلم بر روی قهرمان قفل کند، این کار از طریق سیستم رادار داخلی هواپیما انجام می‌شود. این سیستم در حالت‌های جستجو یا ردیابی عمل می‌کند؛ حالت اول برای شناسایی اهداف خاص و حالت دوم به‌صورت کلی‌تر عمل می‌کند. هنگامی که سیگنال راداری به هواپیمای ارسال‌کننده بازتاب شود، خلبان از وجود یک دشمن آگاه می‌شود.

بسیاری از این موارد به نوع موشک‌های هوا به هوا (AAM) شلیک‌شده بستگی دارد، زیرا موشک‌های جستجوگر گرما نیازی به قفل راداری ندارند. خلبان تنها باید شلیک را تنظیم کند و صدای مناسب (Good Tone) را دریافت کند تا هدف را بزند. در مورد آگاهی هواپیمای مورد هدف از ردیابی، این نیز به رادار مربوط می‌شود. رادار با ارسال و دریافت سیگنال‌های قوی کار می‌کند و گیرنده هشدار راداری (Radar Warning Receiver) که در هواپیماهای جنگ الکترونیک یافت می‌شود، با نمایش زاویه منبع سیگنال را شناسایی می‌کند. همچنین می‌توان اطلاعات بیشتری نیز درباره نوع سیگنال و منشأ آن به دست آورد.

خلبانان چه با هواپیمایی مانند اف-۱۱۱ آردوارک بازنشسته شده یا اف-۳۵ لایتنینگ II پیشرفته و فوق‌العاده سریع پرواز کنند، شلیک موشک به سمت اهداف نیازمند چندین مؤلفه است. اگر خلبان موشکی شلیک کند، تأیید کلامی را از طریق رادیو با عباراتی مانند فاکس وان، فاکس تو یا فاکس تری اعلام می‌کند. احتمالاً این اصطلاحات را یک یا دو بار در فیلم‌ها شنیده‌اید و البته که بی‌معنی نیستند. فاکس وان به موشک‌های هدایت‌شونده با رادار نیمه فعال، فاکس تو به موشک‌های هدایت‌شونده با مادون‌قرمز (جستجوگر گرما) و فاکس تری به موشک‌های هدایت‌شونده با رادار فعال اشاره دارد.