این باورها که اغلب از شایعات یا تجربیات قدیمی ناشی میشوند، مقبولیت خودروهای هیبریدی و برقی را کاهش میدهند. درحالیکه فناوری باتریهای لیتیوم-یون با عمر مفید ۱۰-۱۵ سال و گارانتیهای طولانی، این نگرانیها را برطرف کرده، اما عدم اطلاعرسانی مناسب از سوی واردکنندگان و رسانهها، این تصورات را تقویت کرده است. نتیجه این ناآگاهی، تردید خریداران و کاهش تقاضا است که بازار را راکد نگه میدارد.
نبود زیرساختهای شارژ
مهمترین عامل عدم استقبال گسترده از خودروهای برقی در ایران، کمبود زیرساختهای شارژ است. حتی در کلانشهرهایی مانند تهران، تعداد ایستگاههای شارژ بهقدری اندک است که استفاده روزمره از این خودروها عملاً غیرممکن میشود. در سفرهای بینشهری، این مشکل شدیدتر است و رانندگان برای شارژ خودرو باید برنامهریزی دقیق داشته باشند یا اصلاً قید چنین سفری را بزنند.
نبود شبکه گسترده شارژ سریع، موجب میشود خریداران بالقوه از ترس «ماندن در راه» عطای خرید خودروهای برقی را به لقایش ببخشند. این مشکل تا زمانی که دولت و بخش خصوصی سرمایهگذاری جدی در زیرساختها انجام ندهند، همچنان پابرجا خواهد بود.
